EVEN MATERIALISTISCH DOEN

Ik kan er niets aan doen; ik houd nou eenmaal heel erg veel van spulletjes. Je kunt zeggen dat ik op z’n tijd best een beetje materialistisch ben, en dat is helemaal niet erg. Toch?

Daarom heb ik voor dit artikel een aantal spullen verzameld waar ik ontzettend blij mee ben. Dit resulteerde in een iets te lange zoektocht, (‘SCHIET NOU OP SILVANA, het is al bijna 16:00 en straks is het te donker om foto’s te maken!!1!’) maar ik heb uiteindelijk een aardige selectie samen weten te stellen. Toen het allemaal op een hoopje lag, klaar om op de kiek te gaan (terwijl het dus al veel te donker was, maargoed, thank god for Photoshop) besefte ik me ineens waaróm ik deze spulletjes nou zo leuk/bijzonder vind. Er zitten namelijk hele leuke herinneringen aan, die ik vandaag graag met jullie wil delen.

SISSYBOY, WAT DOE JE MET ME

Zoals jullie misschien wel weten, ben ik DOL op olifantjes. Al van kinds af aan verzamel ik ze, en hoewel dit tussendoor een aantal jaar gestopt is is de obsessie de afgelopen twee jaar weer aangewakkerd. Maargoed, daar ging het niet over. Even over op deze leukerd hierboven. Deze kocht ik toen ik nog wat tijd te vullen had voordat ik in de trein naar Amsterdam sprong om met Saske, Alwin en Anouck naar de FAIRjaardag van Tony’s Chocolonely te gaan. (In deze vlog van VetGezellig kun je een stukje van deze vet gezellige avond zien!)

Als je het mij vraagt is Sissy Boy de beste plek om door te brengen als je wat tijd te doden hebt, dus dat deed ik dan ook. Al snel viel me op dat de kerstcollectie alweer in de schappen lag, en ineens viel mijn oog op een prachtig, lief, klein olifantje. Ken je dat, dat de tijd even stil lijkt te staan, en dat alles in slow motion gaat terwijl er engelengezang op de achtergrond klinkt? Nou, zo ging dat dus ongeveer. (Oké, ik overdrijf een beetje, but you get the point.) Het zal je dan ook niet verbazen dat ik zo’n beetje naar de kassa rende om dit pareltje af te rekenen. Weet iemand nog een leuke naam?

DRIE IN ÉÉN

• Dit mega mooie tegeltje kocht ik in Lagos, Portugal. Ik heb hem dus alweer een tijdje, maar toch wou ik hem nog even in het zonnetje zetten. In Lagos zag je dit soort tegeltjes overal, en elke keer zei ik tegen Sjoerd dat ik er zo eentje uit de muur zou willen hakken om mee naar huis te nemen. Toen ik diezelfde avond nog langs een marktkraampje liep waar ze deze tegeltjes in overvloed verkochten, kon ik m’n geluk niet op! Zo hoefde ik geen illegale handelingen te verrichten en hoefde ik alleen maar (heel) lang te twijfelen over welke ik dan mee wilde nemen naar huis. Nog elke keer dat ik er even naar kijk, is het nét of ik weer even in Lagos ben. Ik wil teruggg!

• Deze (lees)bril had ik al een aantal keer zien hangen in de Flying Tiger. Ik vond het zo’n ontzettend leuk model, maar aangezien de sterktes natuurlijk absoluut niet bij mijn ogen passen besloot ik hem elke keer niet te kopen. Totdat ik er op een dag nog maar ééntje zag hangen. Waarmee ik nog bizar scherp zag ook. Ik heb hem gewoon in mijn mandje gegooid en stiekem vind ik hem toch wel errug leuk! En dat voor maar vier euries (!!!).

• Oh jongens, deze lens is echt mijn nieuwe liefde. Ik was altijd verknocht aan mijn plastic fantastic (de 50mm lens), maar wat is het toch ontzéttend onhandig dat je 938 meter ver moet staan om iets wat feitelijk heel dichtbij is, helemaal in beeld te krijgen. Daarom was ik op zoek naar iets wat zo’n zelfde effect zou geven, maar waarbij ik net wat dichterbij kan komen. Na wat onderzoek kwam ik al snel uit op de EFS 24mm pancake lens. Nu kan ik wel een heel stuk gaan typen over de technische feitjes, maar mocht je geinteresseerd zijn; check vooral even deze review!

NÉT EVEN ANDERS

Een tijdje geleden kocht ik samen met mijn zusje een Fujifilm INSTAX mini 8. De welbekende ‘polaroid’ camera, waar je fotootje gelijk uit komt wanneer je een foto hebt gemaakt. Echt ontzettend tof, alleen wilde ik vroeger of later tóch zo’n camera voor mezelf. Toen ik dit jaar niet zo goed wist wat ik voor mijn mijn verjaardag moest vragen, kwam ik tijdens een van mijn vele zoektochten naar een leuk cadeau deze camera tegen. De Fujifilm INSTAX mini 90, een ‘polaroid’ camera met nog nét wat meer opties dan mijn vorige. En zeg nou zelf, op het uiterlijk van deze kun je toch niet niét verliefd worden?!

KIJK MAAR UIT, STRAKS BIJT ‘IE NOG

Zoals je hebt kunnen lezen ben ik in oktober naar de blogger meeting van Anouck en Jeanine geweest. Deze meeting vond plaats in een winkel genaamd TIEN, waar ze echt VEEL te leuke dingen verkochten. Terwijl ik samen met de andere bloggers mijn ogen uitkeek, viel mij deze leuke krokodillenhanger al snel op. Zoiets had ik nog nooit gezien! Hij moet nog steeds een mooi plekje aan mijn muur krijgen, maar voor nu ligt hij mooi op mijn ladjekastje te pronken.

DE TEAM CONFETTI AGENDA!

Toen Olga een tijd geleden een artikel online zette met de vraag of er mensen waren die een leuk patroontje wilden maken voor in de Team Confetti agenda, liet ik dat me geen twee keer zeggen. Een paar weken later kreeg ik een wel héél leuk berichtje; er was een patroontje van mij uitgekozen die in de agenda zou komen! Echt súper leuk, dus nu MOEST ik de agenda wel aanschaffen. Nu wilde ik dat sowieso al doen, maar dit maakt hem natuurlijk wel extra speciaal.

MIJN EIGEN VISITEKAARTJE

Al jaren lang ontwerp ik visitekaartjes voor anderen, maar het zat er toch echt aan te komen; ook ik zelf had er eentje nodig! Ik heb nu al bijna een jaar mijn eigen bedrijf genaamd StudioSilvana en ik merkte dat het toch wel handig is om iets te hebben waar al je informatie op staat voor het geval iemand er naar vraagt. En iets voor jezelf ontwerpen is misschien nog wel het moeilijkste wat er is, aangezien er niemand is om je te zeggen wat ze erop willen en wat voor kleuren er gebruikt moeten worden. Maar uiteindelijk is het dan toch gelukt en kon ik ze gaan bestellen. Voor ik het wist lag er een doosje gevuld met mijn eigen kaartjes op de mat! Toch wel even een dingetje, hoor.

 

Zo, dit waren ze dan! Hopelijk vond je het leuk om te lezen. Ben jij net zo gehecht aan sommige spulletjes als ik?

LIEFS, SILVANA

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Haha, dat is wel herkenbaar hoor! Als ik kijk naar hoe gelukkig ik word van de cadeautjes die ik voor Sinterklaas heb gehad, voel ik me ook even héél materialistisch. Maar hé, prima toch!

    Die poloraid camera is trouwens wel echt bizar gaaf! Lijkt me heel handig, maar toch houdt iets me tegen om ‘m te kopen. Misschien iets voor m’n verjaardag (in maart… haha).

  • Haha, geweldige post. Vervelend dat je je soms zo schuldig voelt over mooie spulletjes hebben he? Ik heb pas ook de 24mm gekocht omdat ‘ie zo klein is, samen met mijn 100d is het een fijn klein kitje!

  • De lens of andere spullen voor mijn camera vind ik geweldig! Verder ben ik totaal niet materialistisch en wil ik graag zo min mogelijk spullen in huis. Ooit had ik wel veel spullen. Daar kwam ik achter toen ik ging emigreren. Ik heb alles verkocht en mis niks meer. Heerlijk! :)

  • Waaaauw dieFujifilm INSTAX mini 8 is zo tof! Die zou ik ook wel willen hebben. Ik vind het altijd erg lastig om dingen voor mezelf te kopen. Zo heb ik na 1,5 jaar twijfelen voor het eerst iets bij de Lush gekocht afgelopen week. Slaat gewoon nergens op want je mag jezelf best wel eens verwennen met spullen.

    • Jaaa, absoluut! Ik herken het wel, dat je denkt van ‘moet ik dit nu wel doen, ga ik het wel gebruiken..’ maar eigenlijk mag je best eens iets kopen waar je gewoon simpelweg blij van wordt, toch? :)

  • Ohh I feel you, ik hou ook heel veel van spulletjes, haha! Wat een vrolijke en leuke verzameling is dit trouwens. Die 24 mm-pancakelens…. die staat vanaf NU op mijn wishlist!!

  • Ik wil ook een polaroidcamera! Het enige wat me tegenhoudt, is de prijs van het fotopapier… En dat tegeltje is inderdaad prachtig! Dat zouden volgens mij leuke onderzetters zijn. :-)